Η Αχέλεια αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ιεροκηπίας, μαζί με τη Γεροσκήπου, την Αγία Μαρινούδα, τα Κονιά και την Τίμη.
Η ονομασία της πιθανόν προέρχεται από τη γαλλική λέξη «L’eschelle», που σημαίνει «λιμάνι» ή «αποβάθρα», λόγω πιθανής ύπαρξης αγκυροβολίου στην περιοχή κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας.
Κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας η Αχέλεια ήταν τσιφλίκι. Το 1945, μετά την κατάσχεσή του από τη βρετανική διοίκηση, η γη διαμοιράστηκε σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους κατοίκους. Μέχρι το 1960 ήταν μεικτή κοινότητα. Μετά τις διακοινοτικές ταραχές της δεκαετίας του 1960, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοί της εγκατέλειψαν σταδιακά το χωριό.
Η περιοχή είναι γνωστή για τη γεωργική της δραστηριότητα, ιδιαίτερα για την καλλιέργεια αραχίδας (φιστικιού), που αποτελεί παραδοσιακή παραγωγή της πεδινής ζώνης της Πάφου.
Στην Αχέλεια υπάρχουν και αξιόλογα εκκλησιαστικά μνημεία, όπως οι εκκλησίες Αγίου Γεωργίου, Αγίου Λεοντίου και Αγίου Θεοδοσίου, καθώς και το παλιό γεφύρι στα σύνορα Αχέλειας-Γεροσκήπου.